Maart roert zijn Staart

File_051 De paashaas is alweer onderweg. Rijkelijk zal hij eieren strooien. En wij maar zoeken in alle gaten en holen. In alle soorten en maten kun je ze verkrijgen al ver voordat Pasen zijn intrede doet. Echte al dan niet beschilderd, van chocolade of gevulde eieren. Wie mij kent weet dat ik niet zo’n zoetekauw ben en niet van chocolade houd.
De twee eitjes van mijn zesde man zijn voor mij meer dan genoeg. Die van mijn eerste echtgenoot waren echter niet te pruimen. Hij was vrij omvangrijk, net zoals zijn hele familie. De ene broer was nog dikker dan de andere. Ikzelf ben ook niet een van de slankste tantes, maar ik kan het hebben, al zeg ik het zelf.

829Op een goede dag reed hij in een Dafje met mij en een verpleegster. Hij moest voor een verkeerslicht stoppen. Toen hij optrok, zakte de hele bodem onder de Daf vandaan. Zaten we midden op een kruispunt met de billen bloot. Niet getreurd, hij had een kennis met een garage, was zo geflikt. Zijn broer vond het nogal spannend en ging in de Daf zitten. Deze stond op de brug en ging omhoog voor de broodnodige reparaties. Toen er een benzineleiding gelast moest worden, ging het mis. De leiding vloog in de fik. Maar nog nooit heb ik zo gelachen.
Je moest die broer uit de auto zien springen. Het was net een Skippybal. Het brandje was zo geblust, alsook het “vuur” tussen hem en mij.

Mijn moeder was overleden en om mijn vader een beetje gallery1_10afleiding te geven gingen we met een vrijgezelle vriendin van hem naar Parijs. Je weet maar nooit hoe een koe een (paas)haas vangt, moet hij gedacht hebben. Ik was gek van oldtimers en speciaal voor mij hadden we ergens helemaal in Apeldoorn een Peugeot 404 aangeschaft. Ik was gek op autorijden, al had ik nog geen rijbewijs. Op zandweggetjes en andere afgelegen plekken was mij het rijden op meerdere wijzen onderwezen.

Op de terugweg uit Parijs mocht ik een stukje rijden. Fantastisch vond ik het, totdat de motorklep losschoot en recht voor de ruit opdook. Ik zag geen steek meer en met mijn raam open ben ik van de snelweg de vluchtstrook opgereden. In mijn beste Frans geprobeerd de lokale wegenwacht te waarschuwen. Maar na lang wachten, kwamen ze nog steeds niet opdagen. In de berm vonden we een stuk ijzerdraad waarmee we de motorklep hebben vastgesnoerd. Zo naar huis gescheurd.

Mijn ex is inmiddels al jaren gelukkig getrouwd en ik, ach het is bijna maart en volgens de horoscoop van Marguerita Munro (zie vorige editie) wordt het een roerige periode (in de goede zin van het woord). Ach ja, maart roert zijn staart en Tante Dees houdt wel van waggling tails……

Desirée