Na dit onverwachte intermezzo volgt een optreden van Vulcano met EuroSongFestival liedjes. Zij werden o.a. bekend met hits zoals 'een beetje van dit en een beetje van dat' en 'als je haar maar goed zit'. Er waren nog meer optredens van o.a. Eva Evita en Miss Electra. Teveel om op te noemen, het ging maar door…. En het mooiste van alles was dat iedereen belangeloos meewerkte aan deze Gala avond, dus ook Vulcano, die bezig zijn hun comeback te maken. Na weer een pauze treedt tot mijn stomme verbazing Jeroen Molenaar op onder begeleiding van de akoestische gitaar van Frans Molenaar (niet de couturier en geen familie van Jeroen). Jeroen en ik zijn bezig The TranSistors weer nieuw leven in te blazen en Frans is één van de muzikanten. By the way, we zoeken nog een accordeonist. Hierna is er een optreden van de gelegenheidsband 'de Lellebel Leguanen' waarbij veel gedanst kan worden. Nog meer optredens volgden van o.a. Mister J(udith)., Victor(ia) (van Vive La Vie), the Alley Girls met een geweldige 'Diana Ross & The Supremes' act en een optreden met het lied 'We are the world', omgedoopt tot 'Wij zijn de Lel' van het voltallige feestcomité. Ook kreeg ik nog een cheque aangeboden van wel 1000 euro om eens lekker op vakantie te gaan. Er was nog wat geld overgebleven van deze waanzinnige party. Na dit geweldige feest verhuisde het gezelschap naar de Lellebel, die tjokvol zat met mensen. Buiten stond het ondanks de koude ook vol met mensen die graag naar binnen wilden. Binnen nog meer optredens en een ongelooflijke gezelligheid. Ik wilde wat gemakkelijkers aantrekken, maar zag al gauw in dat ik nooit door die mensenmassa naar beneden kon komen om me om te kleden. Ik kreeg een plaatsje aan de bar aangeboden en daar ben ik dan ook maar blijven zitten tot het einde. Uiteindelijk ben ik om 11 uur 's morgens met de tram weer naar huis gegaan alwaar ik om half twaalf geheel voldaan in bed liggend de slaap toch niet kon vatten. Het was een heerlijk feest geweest. Mijn hartelijke dank aan alle mensen, die dit hebben mogen meemaken en allen die dit waanzinnige Gala feest hebben mogelijk gemaakt.

Desirée dello Stiletto.

Ik heb een geweldige avond gehad tijdens het Gala Feest 10 jaar Lellebel op 24 november j.l. Ik (Desirée dello Stiletto) dacht dat ik het meeste van de programmering wel wist. Van de één hoorde ik dit, de ander liet zich weer dat ontvallen. Langzaamaan werd de puzzel één geheel.....dacht ik.... Maar ja, een mens kan zich vergissen, dus stapelden de verrassingen zich op tijdens dit jubileumfeest. Er was door Ernst van Gerritsen Theaterkostuums een jurk voor mij, Desirée, gemaakt (gesponsord). En wat voor een, prachtige stoffen die ook nog eens mooi om mijn lichaam vielen. Esther was met mij de Albert Cuyp op geweest om deze te kopen. Het ontwerp en een gedeelte van de sponsoring komen dus voor haar rekening (ze moest ook voor haarzelf shoppen natuurlijk). En hoe ze de verkoopsters weer heeft ingepakt met haar praatjes die geen gaatjes vullen, maar wel 20 procent korting opleveren, de verkoopsters met een big smile achterlatend. Iedereen happy dus.

Het comité, bestaande uit Ome Joop (de initiator), Prinses Lesley, Nanette, Vivonne, Rasha, Bronja, Thea, Bellissima, Donna, Charité, Danny & Eelco hebben een fantastisch feest neergezet. Ome Joop zat trouw elke avond in café Lellebel om kaarten aan de man/vrouw te brengen. Binnen no time waren ze uitverkocht. De entreekaarten, consumptiebonnen, posters en flyers werden gesponsord door Fokker Printing. Met toestemming van L'Opera, waar het feest werd gehouden, mochten er 20 kaarten bijgedrukt worden. Meer kon echt niet, door voorschriften van de Brandweer. Op zich biedt de L'Opera natuurlijk veel meer ruimte, maar er zijn richtlijnen betreffende de brandveiligheid, waar men zich aan dient te houden. Florine, de eigenaresse van L'Opera en het voltallige personeel hebben alle medewerking verleend die noodzakelijk was. Niets was hen teveel. Vivonne hield zich met iets heel anders bezig, namelijk het zien te verkrijgen van een Koninklijke onderscheiding voor ondergetekende. Daarnaast was zij penningmeester van de binnenkomende gelden uit sponsoring, waar Danny voor verantwoordelijk was en de kaartverkoop. Het lintje verkrijgen is haar na veel correspondentie en de nodige lobby uiteindelijk gelukt. Prinses Lesley en Bellissima hielden zich bezig met de presentatie van het feest. Donna was voorzitter en zette een speciale website op www.lellebel10jaar.nl <http://www.lellebel10jaar.nl> en Charité secretaris. Bronja zou alleen maar komen om postzegeltjes te plakken, maar wel al snel ingezet om Desirée te interviewen en teksten te schrijven voor de liedjes die speciaal zouden worden opgevoerd. Met hulp van Johan Vierbergen, in wiens studio de jubileum cd 'Desirée's Dekselse Decennium Diva's' is opgenomen, werd Bronja's ode ook op CD gezet en aangeboden aan Desirée. Prinses Lesley formeerde een gelegenheidsband, waar o.a. ook Elfi van de Lellebel Jam Sessie in zat, genaamd 'de Lellebel Leguanen'. Helaas heeft Rasha het feest niet mogen meemaken vanwege ziekte van haar ouders in Marokko. Het bijzondere is dat al deze mensen hun nek belangeloos hebben uitgestoken om het personeel en de gasten van Café Lellebel in het zonnetje te zetten. Zij waren allemaal financieel hoofdelijk aansprakelijk voor de hele organisatie. Applaus voor hun inzet, financiële risico en durf. Gelukkig waren er enkele organisaties en personen die ook werkelijk geldelijk hebben gesponsord te weten: Sauna Damrak, het Leeuwtje, Smart Pulse, Paul Bode's Schoonheidstudio, Danscafé Palace, The Music Box, Visual Shop, Party Times en Ronald Goedhart.

De dag zelf begon met make-up en aankleden voor het feest. Ik was gestrest toen Esther van Cartier me ging opmaken. Dan ben ik nogal prikkelbaar en moet natuurlijk ook nog alles regelen om de bar op tijd open te kunnen laten gaan. Maar Esther leidde alles in goede banen en had zeer veel geduld. De jurk bleek toch iets te groot, dus moest met veiligheidsspelden aan mijn korset worden bevestigd. Er werd een diadeem in mijn haar bevestigd, die was gesponsord door Cor & Josef van Het Wapen van Londen.
Uiteindelijk zag alles er piekfijn uit toen we naar Hooghoudt togen. Herman en Cynthia van Herberg Hooghoudt hadden een etentje gesponsord voor mij en de mensen van het eerste uur: Sylvia, die nu bij Montmartre de Paris werkt en Jeroen, die vroeger als alter ego Babette LaFayette werkte en optrad in de Lellebel, met vriend Orhan. Er was een zigeunerorkest aanwezig van Nello Mirando.

Na het fantastische diner kwamen de Gebroeders Grimm ons ophalen met een limousine. De crew van de maandelijkse travestie avond in The Same Place & Fritzzz the Blitzzz hadden dit gesponsord. Ze heetten mij welkom in een enorm lange (ik zei steeds 20 meter, maar dat is natuurlijk overdreven, was 'slechts' 9 meter lang), witte limousine met geblindeerde ramen en champagnebar. We maakten eerst een tour door de binnenstad onder het genot van een glaasje champagne, langs de Dam, het Koninklijk Paleis, het Singel en de Amstel langs diverse homokroegen. Ik had het raampje opengedraaid en net zoals in het liedje van Sonneveld 'de Koningin van Lombardije' kon ik wuiven naar de toeschouwers.
Na de tour kwamen we aan bij L'Opera alwaar de rode loper al uit lag. Ik was de limousine nog niet uitgestapt of persfotografen en mensen met filmcamera's verdrongen zich om mij heen. Interviews met Ondergrond TV, N.P.S., Boys Tonight, AT 5 alles door elkaar. Vaste fotograaf van het comité John Melskens was natuurlijk ook van de partij. Eenmaal binnen werden we met applaus ontvangen en konden we vlak voor het immense podium met ons vieren (Sylvia, Jeroen, Orhan en ik) plaatsnemen op de stoelen die speciaal voor ons waren gereserveerd. Voordat ik binnen was, had Mamma Cuba al een voorprogramma verzorgd.

Ik keek om me heen en verbaasde me over de uitdossingen waarin mensen gehuld waren. Iedereen had z'n beste beentje voorgezet. Er waren duidelijk veel naaimachines aan te pas gekomen, want de ene creatie was nog mooier dan de andere, getuige de foto's op de website. Er waren zowel heren als dames in smoking of rokkostuum aanwezig en alle dames en 'dames' zagen er oogverblindend uit. De Albert Cuyp en de Noordermarkt hadden wat stoffen betreft duidelijk goede zaken gedaan.
Er was ook een verkiezing van best geklede man en vrouw in het programma ingebouwd. Een man (in galajurk), genaamd Priscilla kreeg de prijs voor best geklede vrouw en andersom een vrouw (in rokkostuum gekleed), genaamd Patty de prijs als best geklede man overhandigd door presentatrices Bellissima en Prinses Lesley, voor de gelegenheid noemde zij zich Patsy. Ook was er een 'echt' bruidspaar aanwezig waarvan het bruidje haar boeket over de schouder wierp in de handen van…..Lucy de la Rue…nou sterkte meid…

De optredens volgden elkaar in snel tempo op met tussendoor korte breaks. De presentatrices Patsy (eindelijk kan zij de creatie van BackStage gebruiken die zij als Miss Lellebel 2006 heeft gewonnen) en Bellissima La Cantante zijn aan elkaar gewaagd. De Prinses houdt van lange redes, die vanwege het strakke tijdschema resoluut worden gekort door Bellissima. Omdat de L'Opera een beetje het effect heeft van een aquarium, vergaapten zich buiten mensen aan de pracht en praal en natuurlijk de verschillende optredens binnen. Er waren zelfs een aantal meiden, die hun halfnaakte borsten tegen de ramen drukten. En ook waren er mensen die alsnog probeerden naar binnen te komen, waarschijnlijk toeristen, maar helaas vol en totaal uitverkocht… In de pauzes zijn er DJ's en kan er gedanst worden. Corry Broccoli bijt het spits af gevolgd door Miss Laura Lee, Pierre met z'n dansgroep, Bronja met een eigen lied en The Chicks with Dicks, helaas zonder JetLag, die ernstig ziek is en die wij natuurlijk heel veel beterschap wensen. The Chicks bestonden ditmaal uit Coco Coquette, Eline Wayback en Molly Strychnine. Helaas werkt de CD van Miss Rini niet, maar zij kon dit later inhalen op de afterparty in Café Lellebel. In het tweede showblokje met o.a. Esther van Cartier , Miss Kimberly (Miss Lellebel 2003), Miss Sugi LaRi (Miss Lellebel 2002) en Miss Selina (Miss Lellebel 2007), mocht ik zelf meezingen met het liedje 'lelle-bariton' dat door Johanna is geschreven en ook op de nieuwste Lellebel jubileum CD staat. Naast Desirée dello Stiletto zongen Eline Wayback, Patsy (Absolutly Fabulous: Prinses Lesley dus) en Johanna in accapella.

Dan volgt het moment waar ik niet op had gerekend, maar wat wel heel bijzonder en speciaal voor me was. Loco burgemeester Tjeerd Herrema werd aan me voorgesteld en had een speciale missie. Ik kreeg een lintje opgespeld, een Koninklijke onderscheiding in de Orde van Oranje Nassau. Ik weet niet wat er allemaal in mij omging, zag dat velen het niet meer drooghielden en stond letterlijk perplex. Dit had ik nooit verwacht. Weken, ja zelfs maanden daarna denk ik nog steeds aan dit moment. Als ik in de tram naar m'n werk ga, komen pas de waterlanders. Ieder moment van stilte denk ik terug aan deze huldiging.